Mijn naam is Rudi Korthuis, geboren 1954 in Groningen. Op deze pagina in het kort iets over mij; thuissituatie vroeger en nu, opleidingen, werkervaringen, fysieke beslommeringen en mijn liefde voor muziek.

In oktober 2020 zijn mijn lief en ik verhuisd van Nijmegen naar Westerbork in Drenthe. We hadden behoefte aan meer rust, ruimte, eenvoud en natuur. Dagelijkse wandelingen hier op de heide met onze hond, het dorpse karakter, een fijn huis met kleine tuin, de gemoedelijke sfeer; het voelt als thuiskomen. En dat is ook wel een beetje zo. Van mijn 6e tot 11e jaar woonden wij – vader, moeder, broer en ik – in Assen. Het waren de mooiste jaren uit mijn jeugd.

Gespannen sfeer thuis

In deze periode ging het relatief goed met mijn moeder, dus de sfeer thuis was – zover ik mij herinner – over het algemeen fijn. Dat was daarvoor in onze woonplaats Groningen en daarna in Den Haag wel anders. Er hing bijna altijd een behoorlijk gespannen sfeer in ons gezin. De oorzaak waren de emotioneel-psychisch problemen van mijn moeder en de onkunde van mijn vader om daar goed mee om te gaan. Hierover vertel ik meer in de rubriek KOPP.

Verlangen en teleurstelling

Rond mijn 18e jaar werd het verlangen om weg te gaan, ver van het ouderlijk huis, sterker. Mijn broer was ondertussen al vertrokken. Ik wilde naar een kibboets in Israël; de enige plek waar ik als vrouw alleen naar toe durfde. Ongeveer een jaar later – ik had een aantal maanden bij het Ministerie van Justitie (Interpol) gewerkt om het geld voor de reis bij elkaar te verdienen – zou ik vertrekken. Alles was geregeld, de vliegticket lag klaar. Toen brak er opnieuw oorlog uit in de Gazastrook en werden tot mijn grote teleurstelling alle reizen vanuit de uitzendorganisatie gecanceld.

Weg van het ‘gedoe’

Dan maar solliciteren naar een baan, ver weg van Den Haag. De eerste de beste sollicitatie was raak: ik werd groepsleidster op een schippersinternaat in Nijmegen en ging vlakbij het internaat op kamers wonen. Wat was ik blij en opgelucht: eindelijk weg uit huis, weg van de spanning, van al het ‘gedoe’ thuis. Mijn echte leven begon in Nijmegen. Eenmaal in Nijmegen nam mijn werkende en tegelijkertijd studerende bestaan een vogelvlucht. Na 3 jaar groepsleidsterschap (en tegelijkertijd het volgen van twee studies), werd ik tekenlerares op een MAVO (brugklassen en Internationale Schakelklassen), volgde tegelijkertijd nog een studie en werd vervolgens docente Beeldende Vorming binnen het middelbare beroepsonderwijs. Tot mijn verdriet moest ik na 10 jaar afvloeien in verband met herstructurering van het MDGO / MSPO.

Public Relations

Het liefst bleef ik Beeldende Vorming docent, maar gezien mijn 3e graads bevoegdheid (Tekenen en Handvaardigheid) was werken in het voortgezet onderwijs de enige mogelijkheid. Dat was niet aantrekkelijk. Uit pure frustratie regelde ik een individueel studiejaar, waarna ik alsnog de 2e graads bevoegdheid Tekenen behaalde. Ondertussen ontwikkelde ik een groot muziekproject en ontdekte dat mijn talent ook zat in organisatie, sponsoring, fondswerving e.d. Ik begon met de opleiding NGPR-A (Public Relations) en deed tegelijkertijd vrijwilligerswerk op de pr-afdeling van het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis in Nijmegen.

Communicatieloopbaan

Ruim 24 jaar was mijn werkterrein het (marketing)communicatievak en volgde ik diverse opleidingen, trainingen en workshops. De laatste 6 à 7 jaar was ik hoofd communicatie bij ArtEZ hogeschool voor de kunsten. En daarvoor hoofd en/of communicatieadviseur bij de Radboud Universiteit Nijmegen, bij M&I/Partners en bij het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis. Ook werkte ik als zelfstandig communicatieadviseur. Doceren, coachen en begeleiden zit in mijn bloed, dus tijdens mijn communicatieloopbaan doceerde ik als zelfstandige bij Schoevers Opleidingen de vakken Communicatie & PR (op niveau NGPR-A), Evenementenorganisatie en verzorgde o.a. trainingen Persoonlijke Effectiviteit, Time-management en Solliciteren.

Mijn leven op de kop

Tijdens mijn werk bij ArEZ hogeschool voor de kunsten werd ik eind 2010 plotseling overvallen door een acute, zware blaasontsteking. Dankzij antibiotica verdween de ontsteking maar de pijn bleef. Om een lang verhaal kort te maken: de pijnen werden erger, het bleek CPPS (Chronic Pelvic Pain Syndrom) te zijn en na een paar week belandde ik in de ziektewet. Het begin van een periode waarin mijn leven op de kop kwam te staan. Om van me af te schrijven en om zowel vrouwen als mannen met deze aandoening te ondersteunen begon ik het blog MijnKeerpunt. Over de zoektocht naar oorzaken en behandeling van deze onbekende aandoening in het zeer kwetsbare en gevoelige bekkengebied, over het volgen van een revalidatietraject gericht op het leren omgaan met pijn, over de kennismaking met mindfulness en boeddhisme en over het traject ziektewet.

Trainer MBSR en MBCL

Het mediteren, de mindfulnessbeoefening bracht mij enige verlichting bij de pijnen in het bekken(bodem)gebied, maar ik voelde wel aan dat terugkeer naar mijn baan er niet meer in zat. Dat bracht mij ertoe om gedurende de ziektewet de opleiding tot Trainer Mindfulness Based Stress Reduction (MBSR) te gaan volgen bij het gerenommeerde Instituut voor Mindfulness (IvM). In 2013 behaalde ik het diploma en verzorgde wekelijks twee groepstrainingen MBSR + een Terugkombijeenkomst. Daarnaast ontstond de behoefte om mij te gaan scholen als Compassietrainer, dus heb ik de vervolgopleiding trainer MBCL (Mindulness Based Compassionate Living) bij Frits Koster en Erik van den Brink gevolgd en afgerond.

Verrijkend en dankbaar

Het geven van de 8-weekse trainingen was heerlijk om te doen, maar met name de organisatie eromheen was teveel. Dus nam ik na 2 jaar het besluit om thuis te gaan werken en mij te richten op individuele trainingen speciaal voor mensen met (chronische) pijn, stress en onrust. Dat beviel zeer goed. Ik gaf twee trainingen per week en hoefde geen extra moeite te doen om te werven; via mijn site, mond op mond reclame en verwijzingen vanuit de pijnpoli in Nijmegen kwamen er meer dan genoeg aanmeldingen binnen. Helaas namen de pijnen en bijkomende kwalen en beperkingen vanaf 2017 / 2018 dusdanig toe, dat ik heb moeten besluiten om mijn aandacht volledig te richten op mijzelf en te stoppen als trainer MBSR. Het was fijn en verrijkend om aan zoveel fijne, mooie mensen de training te mogen geven en ik ben dankbaar dat ik dit heb kunnen doen.

Scoliose en spiercorset

In de periode dat ik groepsleidster was kreeg ik te maken met onderrugpijn. Uit onderzoek bleek de oorzaak een scoliose in de onderrug (kromming in de vorm van een S-bocht in de ruggengraat). Sindsdien regelmatig rug- nek- schouderpijn, maar fysio- en manuele therapie bracht uitkomst. Orthopedische specialisten en fysiotherapeuten stimuleerden – naast dagelijkse lichaamsoefeningen – het aanspannen van de buikspieren, zodat er een soort spiercorset rondom de scoliose ontstaat en de klachten verminderen. 20 jaar later kreeg ik CPPS en bleek dat juist dat spiercorset één van de oorzaken is voor deze aandoening. Bij constant stevig aanspannen van buikspieren, spannen ook de bekkenbodemspieren teveel aan. Door de jaren heen bleek ook dat er door de scoliose bekkenverwringing (kanteling van bekken aan één zijde) is ontstaan. Al met al een vervelende combinatie; scoliose, bekkenverwringing en CPPS.

Spastische darmen (PDS)

Ergens rond mijn 35e begonnen mijn darmen op te spelen; plotsklapse diarree-aanvallen. Huisartsbezoeken leverden niets op, behalve dan de reactie “spastische darmen, leer er maar mee leven.” Op mijn 39e moest mijn baarmoeder verwijderd worden, omdat in en buiten de baarmoeder myomen zaten ter grote van sinaasappels. Volgens de mdl-arts was dat de oorzaak van de darmklachten. Ook deze operatie blijkt achteraf een oorzaak te kunnen zijn van CPPS.

De darmproblemen bleven en zijn de afgelopen 10 jaar behoorlijk verergerd. Ondanks sterk aangepaste voeding heb ik vaak problemen met ontlasting en een zwaar opgezette buik met als gevolg extra bekkenbodempijn. De diagnose PDS (Prikkelbaar Darm Syndroom) kon niet uitblijven. Ik hecht daar echter niet zoveel waarde aan; alle darmproblemen waar geen fysieke oorzaak voor wordt gevonden krijgen het predicaat PDS. De combinatie darmproblemen en CPPS komt overigens veelvuldig voor.

Zoektocht naar verlichting

Vanaf 2018 zijn helaas de pijnen en andere fysieke klachten behoorlijk toegenomen. Daarbij speelt sensitisatie een grote rol. Constante pijn in bekkenbodem, onderrug, billen en heupen, waardoor zitten en liggen problematisch en ook langer staan en wandelen steeds lastiger is. Veel buikklachten, die ook zouden kunnen samenhangen met littekenweefsel in de buik. En huidproblemen, o.a. ook in het bekkenbodemgebied. Pijnmedicatie wilde ik nooit gebruiken, maar in deze periode had ik geen keuze. Tot mijn verdriet blijk ik niet tegen deze medicatie te kunnen: mijn darmen protesteren hevig waardoor de bekkenbodempijnen sterk toenemen. Mijn zoektocht naar verlichting is vanaf eind 2019 in volle gang en alles wat ik al ontdekt heb en wat nog gaat komen, beschrijf ik hier op deze site.

Zingen en muziek

Zingen en muziek is heel belangrijk in mijn leven. Ik ben dan ook actief als zangeres. Samen met mijn lief – hij is componist en gitarist – maken we sinds 2005 deel uit van de kleinkunstgroep Gloed. We hebben tot nu toe vier cd’s gemaakt en treden met enige regelmaat op in kleine theaters, kerken en andere sfeervolle locaties. Daarvoor waren we samen actief in andere bands en als duo.

Het zingen, de muziek is mijn broer en mij met de paplepel ingegoten. Mijn vader kon fantastisch zingen en mijn moeder speelde orgel. En het grote voordeel van het opgroeien in een protestant gezin: we gingen iedere zondag naar de kerk, zongen samen psalmen en ik zong maar al te graag met volle borst mee.

Rudi Korthuis

Dan wordt het tijd

je eigen tijd te beplanten

en dan zorg je voor je eigen ziel

en wacht je niet langer

op een wonder van buitenaf

En dan weet je echt,

dat je het echt kunt volhouden

en dat je echt sterk bent

en dat je echt waarde hebt

En je leert

en leert

Bij ieder afscheid leer je

– Voltaire (filosoof 1694-1778)